Afb.1 DFS Root Wizzard

Via de Administrative Tools van het start menu kunnen we de Distributed File System console openen. Via Action kun je een nieuwe DFS root maken.
De DFS root is de top, de share waar gebruikers ipv alle losse shares op de diverse servers, gebruik van gaan maken.

Het tweede scherm laat een belangrijke keuze zien. Hier wordt gevraagd of je een domein of standalone DFS root wilt maken.
Bij het kiezen van een domein DFS root wordt de informatie van de DFS opgeslagen in de Active Directory en nog belangrijker, er kunnen meerdere DFS root servers worden opgegeven. Hierdoor ontstaat een fail-over. Dit houdt in dat wanneer de eerste server uitvalt, de tweede server alle links naar de diverse servers nog weet. Omdat in het loginscript niet naar \\server\share wordt verwezen maar naar \\DOMAIN\share zullen gebruikers nog steeds kunnen blijven werken.
Een standalone DFS kan ook geconfigureerd worden. Hierbij wordt de informatie over de DFS opgeslagen op de server zelf. Een standalone DFS kan niet redundant worden gemaakt. Uiteraard kunnen de links wel redundant worden gemaakt in een standalone DFS, maar kan er geen gebruik worden gemaakt van replicatie. (hierover later meer)

In dit geval maken we een domein DFS, simpelweg omdat deze meer opties kent.
We kunnen de DFS in het hoofddomein of in subdomeinen laten staan. In dit geval hebben we maar één domein. En kiezen next. Daarna komt de vraag welke server we willen gebruiken om de DFS op te zetten.
Dit wordt de server die de eerste share zal hebben. Onder deze share komen alle folders die in de DFS console als links bestempeld worden. Deze folders verwijzen naar de andere servers\shares.
Daarna komt de vraag welke share we willen gebruiken om de DFS te hosten. We kunnen eventueel een nieuwe share maken.
LET WEL! DATA OP DE DIVERSE LINKS KOMT NIET OP DEZE SHARE TE STAAN. ALLEEN DE LINKS ZELF!

Indien men lokaal is ingelogd op de server lijkt het alsof alle data in de host folder staan. Maar onderwater worden we doorgesluisd naar de share op de eigenlijke server waar de data wordt opgeslagen.

Als laatste kiezen we een naam voor de DFS. Stel dat we die DFSSHARE noemen en we hebben de gedeelde folder op de eerste server FolderA genoemd. Dan de DFS via: \\DOMAIN\DFSSHAREof \\server\FolderA bereikt worden.

Afb.4 Het creëren van een DFS Root Share

Afb. 5 Het geven van een naam voor de DFS

Afb. 6 Links aanmaken

Nadat we de eerste wizard door zijn, kunnen we beginnen met de links. Links zijn dus de folders onder de DFS Root Share die gaan verwijzen naar andere servers of shares.

Afb. 7 Link’s aanmaken deel 2

Indien we kiezen voor New link kunnen we een naam opgeven, een pad en uiteraard een comment. Tevens staat er een Cache Referral bij. Dit zijn de secondes dat clients de DFS zelf in hun cache bewaren. Hierdoor hoeven clients bij het benaderen van de DFS niet steeds de DFS server of het Domein te raadplegen en wordt het netwerkverkeer verminderd. Men kan deze instelling op 0 zetten om accurater te zijn, of indien de DFS niet aan veranderingen onderhevig is zelfs vergroten.

De link name is de naam die zometeen als folder in de root verschijnt. Duidelijke namen zijn voor de gebruikers een vereiste. De shared folder kan op dezelfde server zijn, maar ook op een andere server staan. Hier wordt de gebruiker naar toegestuurd.

Afb 8 Replica’s

Indien we een x aantal links gecreëerd hebben kunnen we ook replica’s maken. Dit houdt in dat meerdere servers dezelfde data beschikbaar hebben voor de gebruikers. Dit kan handig zijn wanneer bepaalde servers erg druk zijn met data afhandeling, of men een redundantie in wil bouwen.

OPMERKING! Redundantie op basis van DFS is NIET geschikt voor sterk wisselende dan wel grote aantallen data.

We kunnen bij de replica opgeven of we automatisch dan wel handmatig willen repliceren. Indien men automatisch kiest zal de reeds bestaande link de master worden en zal er elke 15 minuten een replicatie plaatsvinden. In dit geval kiezen we voor handmatig.

Afb. 9 Replicatie Policy

Als we voor handmatig hebben gekozen, kunnen we door de replication policy alsnog een replicatie tot stand brengen. En zelfstandig een master opgeven.

Afb 10. Configureren van replicatie

Ook kunnen indien we een link replica hebben de wizard voor de replicatie starten

Afb. 11 Staging area’s

Het voordeel hiervan is dat we de staging area, oftewel de uitwisselings folder zelf kunnen aangeven. Hierdoor wordt de NTFRS folder ontzien van DFS replicatie data.
Op beide servers moet een folder worden aangemaakt. Hierin komt alle tijdelijke data in te staan alvorens het naar de juiste links gedirigeerd wordt.

Daarna kunnen we de topologie van replicatie zelf aanpassen. Eventueel zelfs nog een eigen topologie maken. Hierdoor kunnen bepaalde servers voorrang gegeven worden bij het repliceren.

Afb. 12 Topologie voor replicatie

Daarna is de replicatie compleet geconfigureerd. Echter soms willen we dat bepaalde zaken juist niet gerepliceerd worden. Bijvoorbeeld omdat deze simpelweg te groot of te tijdelijk zijn
Indien we de eigenschappen van een link of replica opvragen, kunnen we het replicatie tabblad openen. Hier kunnen we de topologie, tijden van replicatie en uitzonderingen configureren. Deze uitzonderingen kunnen op basis van extensie of foldernaam ingesteld worden.

Afb. 13 Uitzonderingen en Topologie eigenschappen voor replicatie

Voor we deze handleiding aflsuiten wil ik echter nog even één ding meegeven. Voor je begint met het opzetten van een DFS moet je de DFS eerst helemaal uitschrijven op papier,uittekenen en goed nadenken over naamgeving en paden danwel replicaties. Dit kan later veel ellende besparen.